Περί χωροχρόνου

"Καμιά φορά πιστεύουμε ότι νοσταλγούμε έναν μακρινό τόπο ενώ στην πραγματικότητα νοσταλγούμε μόνον τον χρόνο που ζήσαμε εκεί, τότε που ήμασταν πιο νέοι και πιο φρέσκοι. Έτσι λοιπόν μας ξεγελάει ο χρόνος: φορώντας τη μάσκα του χώρου. Αν ταξιδέψουμε ως εκεί, θα συνειδητοποιήσουμε την πλάνη μας."

(Α. Σοπενχάουερ, από ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ του περασμένου χειμώνα, τεύχος 153-154)

=====

«Κι όμως, όταν ξύπνησα εκείνη τη μέρα μετά το φιλί της Θέλια, σκεφτόμουν ότι τα είχα καταφέρει, ότι αν ώς τότε ένιωθα να μη χωράω στο πετσί μου ήταν επειδή πίστευα ότι έπρεπε να βρω έναν τόπο που να ικανοποιεί τις επιθυμίες μου και ποτέ έναν άνθρωπο. "Η Θέλια είναι το σπίτι μου" σκέφτηκα εκείνο το πρωί.»

(Elia Barcelo, Το μυστικό του χρυσοχόου, απόσπασμα από τη σελίδα 64, από την κριτική των Νέων)

Ακούω τον τελευταίο δίσκο του John Cale, το "Circus Live" - ένας δίσκος αποκλειστικά και μόνο για κολλημένους φαν/συλλέκτες κι οπαδούς των ντεκαντάνς σήκουελς (το δεύτερο το αναφέρω για να βάλω τη δικιά μου ακρόαση σε μια κατηγορία όπως αρμόζει ακόμα και σε σύντομες κριτικές σαν την παρούσα).

Το βιβλίο όμως, του οποίου το εξώφυλλο κοσμεί αυτό το ποστ, είναι άπαιχτο. Σ' αρέσει δε σ' αρέσει ο Κέηλ, τα ακατέργαστα κείμενά του καθώς και τα καταπληκτικά γραφιστικά και οι φωτογραφίες που τα συνοδεύουν, σε χώνουν για τα καλά στον ασπρόμαυρο κόσμο του. Για το εξώφυλλο δε θα πω τίποτα, ένας τίμιος καθρέφτης τόσο των κειμένων που περικλείει, όσο και εκείνων των αναγνωστών που θα ρουφήξει με το που θα πέσει το βλέμμα τους πάνω του.

Ξανακούω στον τελευταίο δίσκο του John Cale μια ακόμα λάιβ εκδοχή του Venus in Furs. Και φέρνω πάλι στο μυαλό μου την πολύ καλύτερη εκτέλεση του συγκεκριμένου τραγουδιού πριν δυο βδομάδες από τους Muhabbet Mafia. Δηλαδή από ένα σχήμα που αποτελείται από δυο μέλη των Mode Plagal, ένα των Walter Testa και τον καταπληκτικό Γιώργο Μακρή ("γκάινταμαν") - προσοχή, η παρουσίαση των τεσσάρων χώρεσε σε μια σειρά, αλλά τα βιογραφικά τους ξεδιπλώνονται σε χιλιόμετρα. Παίξανε ελληνικά, παίξανε και "ξένα", όπως το Venus in Furs, γρήγορο, στακάτο, χωρίς πολλά πολλά. Ευπρόσδεκτη ροκ δυναμική σε μια βραδιά για ασκημένους ακροατές.

Σταματάω το Circus Live και πληρώνω εισιτήριο για το τσίρκο των ηχητικών αναμνήσεών μου.

Κλεμμένη ατάκα

από πινακίδα σε ταβέρνα στου Ψυρρή:

"Ενοχλητικός είναι ο άνθρωπος που σου στερεί τη μοναξιά, χωρίς να σου προσφέρει συντροφιά."

Πάρτυ!

Πού; Πότε;