26.3.06

Πάμε στο τσίρκο;

Μέρος της τεράστιας συλλογής του Jaap Best, του μεγαλύτερου συλλέκτη λιθογραφιών τσίρκου, είναι πια διαθέσιμο και στο διαδίκτυο. Το κείμενο (και ο εισαγωγικός ήχος της ιστοσελίδας) είναι στα Ολλανδικά, αλλά οι αφίσες δεν έχουν πολλά λόγια - επί το πλείστον εικόνες.

Τούτες οι ψηφιοποιημένες λιθογραφίες μιας άλλης εποχής σίγουρα κάτι θα πουν σε όλα τα παιδάκια που κάποτε ονειρεύτηκαν να το σκάσουν με το τσίρκο. Ας τις αφιερώσω εξαιρετικά σε κείνα τα παιδάκια που τελικά τα κατάφεραν και το έσκασαν στ' αλήθεια.

17.3.06

Nothing

Αποκλειστικό: Το τραγούδι νάθινγκ επιλέχθηκε από την πλειοψηφία των ανθρώπων-που-ακόμα-δεν-έχουν-κινητό για να εκπροσωπήσει τον πλανήτη στο διαγωνισμό εξομοίωσης επικήδειου άσματος.

Υ.Γ. Για όσους ακόμα παραμυθιάζονται με μεταμοντέρνες θεωρίες περί θανάτου του κριτικού της τέχνης και του τέλους της αντικειμενικότητας, προτείνω μια άλλη ανάγνωση τούτου του κεφαλαίου της ιστορίας: η μάζα κατάφερε επιτέλους και σκότωσε όλους όσους τολμούσαν να της θυμίζουν τον επερχόμενο θάνατο (κι άρα και τις ατέλειές της). Έτσι κέρδισε το δικαίωμα επιλογής (από απόσταση) ανάμεσα όχι σε μια και δύο αλλά σε χιλιάδες πανομοιότυπους κλώνους της προσποιητής αθανασίας της. Έτσι φτάσαμε να λειτουργεί η επιλογή ως συνεχές υποκατάστατο της απόφασης.

4.3.06

Προφητεία

Μια μέρα το σημειωματάριο της Διοτίμας θα είναι σαν να μην έχει υπάρξει ποτέ.
(Πυθία)

3.3.06

Το κομπιούτερ φταίει για όλα

Σύμφωνα με τον observer, κάπου στην Αγγλία χάλασε ένα κομπιούτερ με δεδομένα εμβολιασμού βρεφών και παίδων. Αποτέλεσμα: τα δεδομένα 3000 παιδιών χαθήκαν και κανείς δεν μπορεί να βγάλει άκρη για το ποια εμβόλια χάσανε ή χρειάζονται.

Το κομπιούτερ είχε εγκατασταθεί μετά την ιδιωτικοποίηση τής βάσης δεδομένων, μέρος τού προγράμματος μηχανοργάνωσης του κράτους για το οποίο έχουν εγκριθεί συνολικά κονδύλια 7 δισεκατομμυρίων λιρών Αγγλίας.

Επαναλαμβάνω: το κομπιούτερ ανήκε σε ιδιωτική εταιρεία στην οποία το κράτος είχε αναθέσει την υγεία των πολιτών του. Αν γινόταν μια παρόμοια γκάφα στα παλιά τα χρόνια, τότε που η όλη φάση ήταν αμιγώς κρατική, όλοι θα φωνάζανε ότι φταίνε οι παλιοδημόσιοι οι υπάλληλοι, οι τεμπελχανάδες, οι χαραμοφάηδες κι ότι φταίνε κι οι πολιτικοί που δεν ξέρουν τι τους γίνεται κλπ κλπ. Τόσα φράγκα και τόσα χρόνια μετά, τώρα που οι τεχνοκράτες κι οι μηχανικοί έχουν πιάσει όλα τα πόστα, τα πράγματα δεν έχουν γίνει ακριβώς καλύτερα, όπως μια τέτοια είδηση καταδεικνύει. Αλλά κανείς δεν τη λέει πια σε κανένα - κι όποιος φωνάξει κατά της ιδιωτικοποίησης απορρίπτεται ως γραφικός ή εκτός χρόνου (πράγμα που κι αλήθεια να είναι, δεν συνιστά απόρριψη με ίσους όρους).

Οπότε τώρα πια, άντε να βρεις ποιος φταίει. Οι πολιτικοί απελευθερώνουν τα πάντα γιατί αυτός είναι ο πιο εύκολος τρόπος να γλιτώσουν από την ευθύνη διαχείρισής τους. Η δε μάζα των πρώην πολιτών και νυν καταναλωτών από τη μια τρέχει όλη μέρα για να διασφαλίσει την τεχνοκρατική της καριέρα κι από την άλλη διοχετεύει την ενόχλησή της στους πολιτικούς, τα κομπιούτερ, τους επιχειρηματίες, τους μετανάστες κι όσους δε γουστάρει τη φάτσα τους.

Η μάζα επίσης θεωρεί ότι για τη ναυτία της φταίει το γεγονός ότι στραβά αρμενίζει και μόνο. Γι' αυτό κι όλοι πλέον φωνάζουν σαν καπετάνιοι σε ναυάγιο (αλλά ναύτης; κανείς) . Τούτος ο γυαλός δεν είναι μοναχά ανάποδος, είναι και μεγάλος ψεύτης.