6.8.05

Γράφε, σβήνε - δουλειά να μη σου λείπει

Οι ζωγράφοι πάνε στη σχολή καλών τεχνών, οι μουσικοί στο Ωδείο, μόνο οι ταλαίπωροι οι συγγραφείς ξεπηδούν -κατά το ρομαντικό πρότυπο- από το πουθενά κι από παντού. Ή μήπως όχι; Ιδού ένα εξαίρετο άρθρο για την τέχνη του γραψίματος, του σβησίματος και την ανάγκη συνεργασίας ακόμα και για κάτι τόσο μοναχικό όπως το γράψιμο. Απλά πράγματα δηλαδή. Μου θύμισε ξανά αυτό που ο Τζόυς μας λέει για το νέο συγγραφέα: ότι στέκεται πίσω από το νεόφαντο έργο του "αόρατος, αποστεωμένος, αδιάφορος" κι ενίοτε "ξύνοντας τα νύχια του"...
Αλλά ας μην το παρακάνω, το εν λόγω άρθρο απλά προσπαθεί να αντικαταστήσει υπάρχοντες μύθους με άλλους, κρύβοντας στις ιστορίες που χρησιμοποιεί ως παραδείγματα, την ευκόλως εννοούμενη μοναδικότητα κάθε δημιουργήματος που βλέπει το φως. Διότι σε κάθε κανόνα που σερβίρει ένα εγχειρίδιο "δημιουργικής γραφής" υπάρχουν τόσες εξαιρέσεις όσες κι εφαρμογές του.

Ετικέτες

Επαγγελματικός προσανατολισμός

Μια καθώς πρέπει συμβουλή για επίδοξες κι επίδοξους της δημοσιογραφίας (και συναφών 'ελευθέρων' επαγγελμάτων).