25.2.04

Εσύ, για ποιο κόμμα δουλεύεις;

Αφού όλα πλέον τα' χουμε κάνει θέμα καριέρας κι εξέλιξης, από τις επισκέψεις στην εκκλησία* μέχρι την αλλαγή ταπετσαρίας στους τοίχους, γιατί όχι και την πολιτική που στις μέρες μας έχει γίνει το πιο απολίτικο θέαμα; Έτσι λοιπόν κι οι επαγγελματίες πολιτικοί παίρνουν προαγωγές, αυξήσεις και μεταγραφές, χάριν της καριέρας. Παλιά οι ιδεολογίες και τα ιδανικά τρέφανε την άνοδο και την πτώση των επαναστατών κι η προδοσία είχε μια τιμή στην ατιμία της. Στο μεταξύ τα γραπτά του Οτάβιο Παζ για την επανάσταση μοιάζουν πιο παλιά κι απ' την Κοσμογονία του Ησίοδου -κι ας πρόκειται για ιστορία λίγων μόνο γενεών πριν. Ή εμείς απομακρυνθήκαμε από την ιστορία, ή αυτή πάντα κάτι μας έκρυβε...

Ο Bourdieu ήταν ένας μόνος από αυτούς που επισήμανε ότι η βιογραφία δεν αντικατοπτρίζει την πορεία της ζωής, αλλά μάλλον την υπαγορεύει κι ότι ο βιογράφος είναι ο πλάστης του βίου που δεν υπάρχει, τουλάχιστον όχι στην μορφή που υποννοεί η διήγησή του. Έτσι κι οι πολιτικοί -και άλλα δημόσια πρόσωπα, συνειδητά κι ασυνείδητα σκαλίζουν την ταφόπλακά τους, ή έτσι νομίζουν ότι κάνουν. Ενθάδε κείται μια τέλεια καριέρα.

Απομένει λοιπόν να δούμε το πότε θα μπει η παύλα μετά την τελεία. Ίσως μια καλή αρχή θα ήταν το ρίξιμο στην πυρά όλων των βιογραφικών σημειωμάτων. Για την ώρα θα αντιστρέψω την ερώτηση του τίτλου:

"Εσένα, από ποιο κόμμα σε δουλεύουνε;".

Αν, αγαπητέ αναγνώστη, αυτή η αντιστροφή σ' έκανε αυτόματα να ταυτιστείς με το ρόλο του θύματος, προτείνω να πιάσεις τη σμίλη στα χέρια σου. Η ιστορία (σου) σού ανήκει και ποτέ δεν είναι αργά για να ξεκινήσεις τη συγγραφή της.

* Αν η εκκλησία δε πηγαίνει στο lifestyle σου, διάλεξε ένα από τα εξής: γήπεδο, καφενέ, club, φροντιστήριο κλπ. κλπ.

Ετικέτες