«21 γραμμάρια, να την αφήσω;» είπε ο μπάρμαν στη φτωχή ύπαρξη που είχε ξεροσταλιάσει μπροστά στο μπαρ όλο το απόγευμα. Κι αυτή ένευσε καταφατικά, με προσποιητή δυσκολία, σα να μην ήθελε, λες και δεν την είχαμε πάρει πρέφα όλοι ότι είχε καταλήξει βαμπίρ πρώτης, μια αλκοολική ύπαρξη που ζούσε μόνο και μόνο από μεταγγίσεις υγρών ψυχών. Ένας νταβατζής από τη γωνιά έκανε νόημα στον μπάρμαν να μην της δώσει άλλο – ήταν όμως αργά.

Ο DJ είχε από ώρα κοιμηθεί πάνω στους δίσκους του ενώ αιμοβόρες μύγες πετούσαν γύρω από το κεφάλι του. «Παλιοκαλόκαιρο», σκέφτηκα, «ξυπνάς μέσα τους το ζώο.»

Εκείνη τη στιγμή στο μαγαζί έπεσε ένας μπλε-κόκκινος κομήτης και μας εξαφάνισε όλους – DJ, μύγες, θαμώνες, το μαγαζί, όλα. Ήταν όντως κομήτης; Ήταν ένα πουλί; Ένα αεροπλάνο;

Όχι, τίποτα απ’ όλα αυτά. Ήταν ο σούπερ ήρωας από το εξώφυλλο του One-Two Punch. Τον καινούριο δίσκο των Liquid Soul, που ξεφεύγει από τις παλιότερες acid jazz καταθέσεις τους. Χωρίς να χάνουν στιγμή την επαφή με το γνωστό groove, η μπάντα εκτοξεύεται και καταθέτει μερικά από τα πιο εκρηκτικά κομμάτια του καλοκαιριού.

Ακούστε το δίσκο εδώ, αλλά αν τελικά σας αρέσει θα πρέπει να τον αγοράσετε για να τον έχετε μαζί σας στις εκλεκτές καλοκαιρινές μετακινήσεις σας. Τέτοιες μουσικές δεν είναι για να τις ακούς ξεροσταλιάζοντας μπροστά στον κομπιούτορα...