19.11.05

Voix de Femmes 2005 (στο Βέλγιο)

Voix de femmes: ένα φεστιβάλ από γυναίκες, με γυναίκες, για γυναίκες και τις παρέες τους. Βρέθηκα εκεί για δυό μέρες. Στις 4 Νοεμβρίου η Μάρθα Φριντζήλα μαζί με μια παρέα καταπληκτικών μουσικών ερμήνευσε γνωστά τραγούδια με έναν τρόπο που αποκάλυψε άγνωστες πτυχές τους. Στην περίπτωση της Φριντζήλα τη λέξη 'ερμήνευσε' πρέπει να τη διαβάζουμε κυριολεκτικά. Δεν πρόκειται απλά και μόνο για το τραγούδισμα μιας μελωδίας. Η ερμηνεία της Φριντζήλα σκαρφαλώνει σαν κισσός στη στέρεα δομημένη σκαλωσιά τής ενορχήστρωσης. Έτσι στρώνει το δρόμο για τον τυχερό ακροατή, που με τη βοήθεια αυτής της ερμηνείας μπαίνει στη θέση ανάμεσα στο υποκείμενο και το αντικείμενο του τραγουδιού, αντιλαμβάνοντας τα κρυμμένα μεγαλεία του.
Για να μιλήσω με ένα πιο προσιτό παράδειγμα, ας αναφέρω το χιλιοακουσμένο (και πολυαγαπημένο) τραγούδι 'Γυφτοπούλα΄ (στο Χαμάμ). Όπως συμβαίνει με τα γνωστά, 'καθιερωμένα' τραγούδια καθείς τα κουβαλάει μέσα του με τις δικές του εικόνες, σ' ένα υποσυνείδητο αλισβερίσι συμπαντικού διαλογισμού.
Φανταστείτε την έκπληξή μου όταν η ερμηνεία της Φριντζήλα για πρώτη φορά με έβαλε (ως ακροάτρια) στη θέση της γυφτοπούλας. Τόσον καιρό αντιλαμβανόμουν τον ερωτισμό του τραγουδιού από την οπτική γωνία του τραγουδιστή-άντρα. Και μην ξεγελιέστε: δεν πρέπει απλά να αλλάξει το φύλο του τραγουδιστή για να αλλάξει και η οπτική γωνία. Η γυφτοπούλα της Φριντζήλα και της παρέας της δεν είναι απλά μια γυναίκα που τραγουδάει ένα αντρικό τραγούδι: είναι το ίδιο το αντικείμενο του πόθου, ημερωμένο από όλη την αγάπη που έχει δεχτεί τόσα χρόνια, δυναμωμένο από τους τεμενάδες των θαυμαστών του. Στέρεο οικοδόμημα γυναίκας, σκαλί για να πατήσεις πάνω του και να δεις τι κρύβεται πίσω απ' τον τοίχο.

(περισσότερα για το φεστιβάλ σύντομα)

Ετικέτες